من در نگاه تو تخریب می شوم .
در امتداد کوچ بی سر پرنده های در شب خفته
در پیله بی زمان بودنهایت
وقتی که دستهایت در من حلول می کنند.
من در معبر تنهائی دستهایمان
من در تنهائی ماه
من در سکوت تو 
                     تخریب می شوم .

ای خوب 
            خوب
                    خوب من !

ببین چگونه در تنهائیم بزرگ شده ام ؟
در چشمهایت که در انتظار پنجره ها ویرانشان کرده ائی .
ببین چقدر ساده رها شده ام در حس نمناک چشمهایت .
مرا ببین که چگونه عاشقانه خوشبخت شده ام ....