تنم رها از بردگی تن  و من رها از برهنگی ذهن .
از حجم عریان لذت وقتی ( آغوش اندک جائی است برای زیستن)
و رویائی که تا ابد تورا پر می کند .
و هرروز تکرار می شوی  ، و هرروز آرزو می کنی که کاش ساعتها در آن لحظه مانده بودی .
و گذشته طعم تلخی می گیرد .
طعم انتظار و حسرت ....
.
.
.
چقدر دلم برایت تنگ شده .
از وقتی که دردستهایم جوانه زدی از همان روز دلم برایت تنگ شد.
شاید از قبل تر ...
نمی دانم چه وقت فهمیدم که تنهائیم بهانه نبودنهای توست؟
وقتی که چشمهایم عریان شده بود .
همان لحظه که فهمیدی چه خلاسنگینی از لحظه های نبودنهایت در من حفر می شود .
و من صادقانه تورا دوست داشتم و در هر تکرار نفسهایم تورا با نام می خواندم .
از همان روز دلم برایت تنگ شد.
حتی وقتی با تو بودم باز هم دلم برایت تنگ می شد .
.
.
.
و امروز تا هزار سال با تو فاصله دارم .
 و هرروز آرزو می کنی که کاش ساعتها در آن لحظه مانده بودم.
لحظه آغاز من در انعکاس تیله ائی چشمهای تو .
کاش می دانستی چقدر دلم برایت تنگ شده
کاش می فهمیدی ....