بخواب امشب میون داد و بیداد

میون خنجرای سر بریده

کنار خیمه های داغدیده

بخواب امشب تو دستای پر از درد

توی سردی گوری کوچک و سرد

بخواب امشب که بابا هم شکسته

دل تنهای او هم پینه بسته

بخواب امشب که فردائی نمونده

که دنیا پر شد از آشوب و فتنه

لالا لالا پری نازنینم

عزیزم ماه من نور امیدم

بخواب امشب که خشکیده دو چشمام

شدن پرپر تمام آرزوهام

بخواب امشب که دنیا پر ز گرگه

همه خاک خدا هم پر ز خونه

دیگه مردی نمونده تا نزاره

تو دنیا جرعه ائی وحشت نمونه

شکستند حرمت مردانگی را

به یغما برده اند آزادگی را

دیگه حرف قشنگی نیست ای گل

تمام ماجرا تقدیره دردِ

تو هم امشب بنال ای نازنینم

که دنیا از مصیبت تار تارِ

پ ن:تمام خاک را گریستم با تمام واژه های تنهائی .... اما هنوز هم ته قلبم تنهاست. چقدر دستهایم سرد است و چشمهایم و حفره ائی که انتهای ذهنم را بلعیده.
درد را می مکم و با چشمهایم هضمش میکنم. اما هنوز تا رسیدن به درد هزار راه فاصله است.
ناله...درد...فریاد...اشک...خون...آتش....وقهقهه های سرمست....
چقدر درد میکشم.
کاش کسی مرا با خود میبرد.
اینجا هرا سرد است !