تمام روز را در هجای واژه های نگفته ات زیبا شدم .
باز هم با تو به اوج رسیده ام و درست در لحظه ائی که تا پریدنم فاصله ائی نبود قاصد های بد خبر سر رسیدند.
نمی دانم چرا ته همه راههای بودنت به بن بست می رسد و من باز کوچه به کوچه دنبال گریزی برای رسیدن به لحظه آغازت می رسم؟؟؟

فرصتی برای تردید نیست اما باز میان احساس انگشتانم طعم تلخی می لغزد.دست کودکیهایم را می گیرم و از خانه های تو خالی روزهایم می روم.
زمانی برای درنگ نیست ! شاید همه آه های کشیده ام افسانه ائی بوده و بس؟؟؟

دردی خنک ازپشت پلکهایم تیر می کشد و تا ته وجودم فرو می رود.
احساسی زخم خورده اعصابم را می کاود و من خسته تر از آنم که به بود و نبودهایم بیاندیشم.
روی تنهائیهایم دراز می کشم  بغضی ته گلویم را می گزد حسرتی اندازه همه ثانیه های نبودنت در چشمهایم خیس می شود.

از میان خاطراتت یک جعبه سیگار به یاد گار خریده ام .... می روم سراغ دیوانگیهایم .... مزه نفسهایم تلخ می شود و سرفه هائی مرطوب ته گلویم مزمزه می شود.
بوی دود با بوی گند تنهائی اتاقم مخلوط می شود.
پنجره را باز میکنم و گرمای خفه کننده ی تیر ماه به درون افکارم هجوم می آورد .
کسل می شوم.شبیه لحظه های سرد مردن.
احساسی شفاف از زیر ناخنهایم تبخیر می شود.
در خودم مچاله می شوم.
باز هم میان تفسیر روزها به دنبال سهم دوست داشتنهایم می گردم.

هوای اتاق دم میکند گردی خاکستری بر همه چیز می نشیند و من احساس میکنم در تردید افکارم طلسم شده ام.
باز هم ناتمام می مانم.
با همه احساس فریاد شدنم در خودم له می شوم.لای غلظت دود و تردید خودم را مخفی میکنم.
زیبائیهایم در اینه خرد می شود....ته آئینه گم می شوم .
اگر به دیدارم امدی مرا ته آرزوهای مه گرفته ام پیدا کن.
نمی دانم شاید هم روزی که به دیدنم امدی تنها تفاله ائی از بودنم بیابی.
اما کاش برای بردن التماس نگاهم می آمدی.

امشب یکسره حسرت و دردم .
آخر چرا نفهمیدم پرنده ی اسیر قفس بالی برای پرواز میان آسمان آبی قلبی وسیع ندارد چرا نفهمیدم برای مبارزه با تقدیر توانی در چشمهایم نمانده؟؟؟؟

عشق من عاشقم باش
که تن به شب نبازم
با غربت من بساز تا با خودم بسازم

عشق من عاشقم باش
                         عشق من عاشقم باش

تو خواب عاشقا رو
تعبیر تازه کردی
کهنه حدیث عشقُ
تفسیر تازه کردی
گفتی که از تو گفتن
یعنی نفس کشیدن
از خود گذشتن من
یعنی به تو رسیدن.
قلبمو عادت بده
به عاشقونه مردن
از عشق زنده بودن
از عشق جون سپردن

وقتیکه هق هق عشق ضجه احتیاجِ
سر جنون سلامت که بهترین علاجِ

عشق من عاشقم باش
                          عشق من عاشقم باش

عشق من عاشقم باش
اگر چه مهلتی نیست
برای با تو بودن
اگر چه فرصتی نیست

عشق من عاشقم باش
نزار بیافتم از پا
بمون با من که بی تو
نمی رسم به فردا....

در هوای آبی شب تو را می بویم.
در امتداد جاده ائی که به قصر آرزوهای مقوائی من می رسد.
شاهزاده خوشبخت من !
من تو را از لای کاغذهای سپید خاطره ام آورده ام.
از پشت بلوغ احساسم.
ناز دل من !
چشمهایم را می بندم و پشت پلکهایم خواب تو را می بینم.
تو شاهزاده پولکی خوابهای کودکی من هستی.
تعبیر بوسه ائی سرخ برای شاه پری قصه های عاشقانه ات.
قشنگ خاطرم !
بیا و یک شب مرا به قصر بلوری دستهایت ببر ...بیا و میان بستری از گل و بوسه در جشن ستاره ها با من همخوابه شو....

                                     به فردا دلخوشم شاید که با فردا....طلوع خوب خوشبختی من باشه.